ECLI:NL:HR:2003:AN8174

• Datum uitspraak: 14 november 2003
• Publicatiedatum: 4 april 2013
• Zaaknummer: 38935
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Belastingrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: D.G. van Vliet; P. Lourens; C.B. Bavinck
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt niet-toepassing dubbele verzekering arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen

Belanghebbende kreeg voor 1998 een aanslag opgelegd voor de premie arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen op basis van een premie-inkomen van ƒ 71.219. Na bezwaar handhaafde de Inspecteur de aanslag. Belanghebbende ging in beroep bij het Gerechtshof Arnhem, dat het beroep ongegrond verklaarde. Vervolgens stelde belanghebbende cassatieberoep in bij de Hoge Raad.

Het Hof oordeelde dat artikel 3, eerste lid, aanhef en onderdeel b, van de Regeling premieheffing WAZ een persoongebonden faciliteit betreft voor personen die zowel verzekerd zijn uit hoofde van een dienstbetrekking voor arbeidsongeschiktheid op grond van de WAO als op grond van de WAZ. Omdat belanghebbende geen dienstbetrekking heeft en geen winst uit een dienstbetrekking geniet, is er geen sprake van dubbele verzekering en is deze regeling niet van toepassing.

De Hoge Raad bevestigde deze oordelen en verklaarde het cassatieberoep ongegrond. Er werden geen proceskosten aan belanghebbende toegekend. Hiermee blijft de aanslag in stand en is de regeling voor dubbele verzekering niet van toepassing in de situatie van belanghebbende.

Uitkomst: De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep ongegrond en bevestigt dat de regeling voor dubbele verzekering niet van toepassing is zonder dienstbetrekking.

Uitspraak

Nr. 38.935

14 november 2003

WM

gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te Arnhem van 20 november 2002, nr. 00/00114, betreffende na te melden aanslag in de premie arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen.

1. Aanslag, bezwaar en geding voor het Hof

Aan belanghebbende is voor het jaar 1998 een aanslag in de premie arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen opgelegd naar een premie-inkomen van ƒ 71.219, welke aanslag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van de Inspecteur is gehandhaafd.

Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof.

Het Hof heeft het beroep ongegrond verklaard. De uitspraak van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Geding in cassatie

Belanghebbende heeft tegen 's Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Het beroepschrift in cassatie is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend.

3. Beoordeling van de middelen

Het Hof heeft in rechtsoverweging 4.4 geoordeeld: "Artikel 3, eerste lid, aanhef en onderdeel b, van de Regeling premieheffing WAZ betreft een persoongebonden faciliteit voor degene die zowel -uit hoofde van een dienstbetrekking- verzekerd is voor de geldelijke gevolgen van arbeidsongeschiktheid op grond van de WAO als op grond van de WAZ -ingeval winst wordt genoten uit hoofde van een dienstbetrekking-." Voorts heeft het Hof geoordeeld dat, nu niet in geschil is dat belanghebbende geen dienstbetrekking in de zin van de WAO vervult en zij derhalve geen winst uit hoofde van een dienstbetrekking geniet, ten aanzien van belanghebbende geen sprake is van een dubbele verzekering voor de gevolgen van arbeidsongeschiktheid in de zin van de WAO en de WAZ en dat de bepaling van artikel 3, lid 1, aanhef en letter b, van de Regeling premieheffing WAZ in haar situatie derhalve niet van toepassing is. Deze oordelen zijn juist. De middelen falen derhalve.

4. Proceskosten

De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.

5. Beslissing

De Hoge Raad verklaart het beroep ongegrond.

Dit arrest is gewezen door de raadsheer D.G. van Vliet als voorzitter, en de raadsheren P. Lourens en C.B. Bavinck, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 14 november 2003.