ECLI:NL:HR:2001:ZC3672

• Datum uitspraak: 21 september 2001
• Publicatiedatum: 8 april 2013
• Zaaknummer: R00/163HR
• Instantie: Hoge Raad
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht; Personen- en familierecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Cassatie
• Rechters: R. Herrmann; H.A.M. Aaftink; P.C. Kop
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoge Raad bevestigt toewijzing eenoudergezag aan moeder na echtscheiding

De moeder heeft bij de Rechtbank Utrecht echtscheiding aangevraagd en verzocht om het eenoudergezag toe te wijzen aan haarzelf over het minderjarige kind. Tevens vroeg zij toewijzing van het huurrecht van de echtelijke woning en verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap. De vader heeft dit verzoek bestreden.

De Rechtbank heeft de echtscheiding uitgesproken en het eenoudergezag aan de moeder toegekend, evenals het huurrecht van de woning. De vader stelde hoger beroep in tegen het deel van de beschikking dat het gezag aan de moeder toekende en het ontbreken van een omgangsregeling. Het Gerechtshof Amsterdam bekrachtigde de beschikking van de Rechtbank.

De vader stelde vervolgens beroep in cassatie in bij de Hoge Raad, die het beroep heeft verworpen. De Hoge Raad vond geen aanleiding tot nadere motivering omdat de klachten niet leidden tot beantwoording van rechtsvragen van belang voor rechtseenheid of rechtsontwikkeling. Hiermee bleef het eenoudergezag bij de moeder gehandhaafd.

Uitkomst: Het cassatieberoep van de vader wordt verworpen en het eenoudergezag aan de moeder blijft gehandhaafd.

Uitspraak

21 september 2001

Eerste Kamer

Rek.nr. R00/163HR

AS

Hoge Raad der Nederlanden

Beschikking

in de zaak van:

[De vader], verblijvende te [woonplaats],

VERZOEKER tot cassatie,

advocaat: mr. M.L. Kleyn,

t e g e n

[De moeder], geheim adres,

VERWEERSTER in cassatie,

advocaat: mr. M.J.W. Hoek.

1. Het geding in feitelijke instanties

Met een op 17 december 1998 ter griffie van de Rechtbank te Utrecht ingediend verzoekschrift heeft verweerster in cassatie - verder te noemen: de moeder - zich gewend tot die Rechtbank en verzocht:

A. echtscheiding tussen partijen, gehuwd op 22 augustus 1996 te [...], uit te spreken;

B. partijen te veroordelen met elkander over te gaan tot verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap, waarin zij met elkander gehuwd zijn, met benoeming van een notaris en onzijdige personen als volgens de wet;

C. te bepalen dat de vrouw het één-oudergezag over het minderjarige kind, [...], zal hebben;

D. te bepalen dat de vrouw het huurrecht van de echtelijke woning, gelegen aan de [a-straat 1] te [woonplaats], wordt toegescheiden, met ingang van de dag van de ten deze te wijzen echtscheidingsbeschikking.

Verzoeker tot cassatie - verder te noemen: de vader - heeft het verzoek bestreden.

De Rechtbank heeft bij beschikking van 23 juni 1999 echtscheiding tussen partijen uitgesproken en bepaald dat voortaan alleen aan de vrouw het ouderlijk gezag toekomt over [het] minderjarige [kind], dat de vrouw huurster zal zijn van de woning aan de [a-straat 1] te [woonplaats] en dat partijen met elkaar dienen over te gaan tot verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap.

Tegen de in deze beschikking vervatte beslissing dat alleen de moeder belast is met het ouderlijk gezag van [het kind] en de afwijzing van het verzoek van de vader om een omgangsregeling tussen hem en [het kind] vast te stellen, heeft de vader hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te Amsterdam.

Nadat het Hof bij tussenbeschikking van 30 maart 2000 de persoonlijke verschijning van de vader had bevolen, heeft het bij eindbeschikking van 12 oktober 2000 de beschikking waarvan beroep bekrachtigd.

De beschikking van het Hof is aan deze beschikking gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen de beschikking van het Hof heeft de vader beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

De moeder heeft verzocht het beroep te verwerpen.

De conclusie van de Advocaat-Generaal in buitengewone dienst J.K. Moltmaker strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van de middelen

De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 101a RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Deze beschikking is gegeven door de raadsheren R. Herrmann, als voorzitter, H.A.M. Aaftink en P.C. Kop, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer R. Herrmann op 21 september 2001.