Uitspraak
GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
Raadkamerappelnummer: AVNR. 000042-26
Parketnummer 1e aanleg: 03-352597-25
Het gerechtshof ’s-Hertogenbosch heeft gezien de akte van de griffier van de rechtbank Limburg, locatie Maastricht van 9 januari 2026, waarbij namens:
[naam verdachte]
geboren [datum] 1980 te [plaats]
wonende te zonder vaste woon- of verblijfplaats hier te lande
thans verblijvende in de P.I. [plaats]
hoger beroep is ingesteld tegen de beschikking van de rechtbank Limburg, locatie Maastricht van 8 januari 2026, bij welke beschikking de gevangenhouding van [verdachte] werd bevolen.
Het hof heeft gezien de beschikking waarvan beroep.
Het hof heeft gehoord de advocaat-generaal en verdachte, bijgestaan door zijn raadsman
mr. J.B.J.G.M. Schyns.
Het hof heeft kennisgenomen van het dossier.
Uit het dossier blijkt dat verdachte -kort verwoord- wordt verweten het opzettelijk buiten het grondgebied van Nederland brengen, in elk geval aanwezig hebben van een hoeveelheid heroïne (primair), dan wel het opzettelijk handelen, in elk geval aanwezig hebben van een ongeveer 2100 gram heroïne (subsidiair).
Tijdens het onderzoek in raadkamer en uit het procesdossier is gebleken van feiten en omstandigheden op grond waarvan het hof tot de slotsom is gekomen dat het dossier voldoende ernstige bezwaren bevat jegens verdachte ter zake hetgeen hem wordt verweten. Het hof heeft aan de hand van de inhoud van het dossier en het verhandelde ter zitting in raadkamer zich ervan vergewist dat de ernstige bezwaren zoals destijds aangenomen, nog onverkort van kracht zijn.
Gelet op de reisbewegingen van de verdachte, de locatie van zijn aanhouding en zijn verklaring tegenover de politie tijdens het vervoer naar het cellencomplex, wekt het de sterke indruk dat het de intentie van de verdachte was om de heroïne te exporteren naar Zwitserland. De verklaring van de verdachte dat hij de heroïne zou afgeven aan iemand anders in Nederland, maakt dit oordeel thans niet anders.
Voorts is het hof van oordeel dat uit het geheel van de gedragingen van de verdachte en de omstandigheden die hem persoonlijk betreffen, een ernstig gevaar voor vlucht blijken, hetgeen de kans aanzienlijk vergroot dat de verdachte zich aan de berechting zal onttrekken. Gebleken is dat de verdachte geen vaste woon- of verblijfplaats in Nederland heeft en dat hij ten tijde van zijn aanhouding op weg was naar een niet-EU-land, te weten Zwitserland.
De verdachte heeft eerder verklaard al geruime tijd in Zwitserland te wonen met zijn gezin en daar over een visum te beschikken. Echter, zowel het adres van verblijf als de verblijfsstatus van de verdachte konden niet worden geverifieerd, hetgeen de betrouwbaarheid van zijn verklaring raakt.
Ter zitting in raadkamer heeft de raadsman van de verdachte aangevoerd dat de in de auto van de verdachte aangetroffen verdovende middelen onrechtmatig is verkregen en dat deze daarom dient te worden uitgesloten van bewijs. Derhalve is de aanwezigheid van de ernstige bezwaren jegens de verdachte betwist.
Het hof is in dit verband van oordeel dat de onrechtmatigheid van de in de auto van de verdachte aangetroffen verdovende middelen, althans de onrechtmatigheid van de doorzoeking van het voertuig, niet zonder nader onderzoek naar de concrete feiten en omstandigheid, waarvoor in raadkamer geen plaats is, niet evident uit het huidige procesdossier blijkt. Derhalve wordt het verweer van de verdediging op dit punt verworpen.
Tevens is het hof van oordeel dat sprake is van acuut gevaar voor herhaling.
De in de auto van de verdachte aangetroffen hoeveelheid verdovende middelen kan beschouwd worden als handelsvoorraad en bestemd voor de verkoop, weshalve het in de lijn der verwachtingen ligt, gelet op het relatief gemakkelijk en veel te verdienen geld, dat verdachte zich, bij een eventuele invrijheidstelling en gelet op het grote financiële belang, opnieuw aan (een) strafba(a)r(e) feit(en) als het feit waarvan hij thans wordt verdacht zal schuldig maken. Daar komt bij dat naar algemene bekendheid een dergelijk hoeveelheid verdovende middelen niet bij een eerste keer ter beschikking gesteld, verkregen en of bewaard worden. Het hof is van oordeel dat deze omstandigheid de gedachte versterkt dat de verdachte mogelijk deel uitmaakt van een criminele organisatie. De lucratieve aard van de aan verdachte verweten feiten in samenhang bezien met de kennelijk slechte financiële situatie van de verdachte, doet ernstig vrezen voor herhaling.
Het hof kan overigens de ogen niet sluiten voor de omstandigheid dat verdachte heeft verklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan het aan hem vermeende strafbare feit ten behoeve van financieel gewin. Dit wijst immers op een mentaliteit die de kans op herhaling vergroot.
Alles overwegende wijst het hof het hoger beroep af.
BESCHIKKENDE IN HOGER BEROEP:
Wijst af het hoger beroep.
Bevestigt de beschikking waarvan beroep.
Aldus gedaan op 5 februari 2026
door mr. F. van Es, voorzitter, mr. J. Nederlof en mr. O.M.J.J. van de Loo, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. K.K. Boudih en B. Yazi, griffier.
De advocaat-generaal bij dit Gerechtshof brengt vorenstaande beschikking ter kennis van verdachte.
's-Hertogenbosch, 5 februari 2026
Gezien d.d.
De directeur van P.I. [plaats]