Uitspraak
Parketnummer: 24-001060-99
Arrest d.d. 28 april 2000 van het gerechtshof te Leeuwarden, eerste meervoudige strafkamer, op het hoger beroep tegen het vonnis van de arrondissementsrechtbank te Leeuwarden d.d. 28 oktober 1999 in de strafzaak tegen:
[verdachte],
geboren op 16 mei 1971 te Sari,
wonende te [adres],
thans verblijvende in PI De Wieling, gevangenis De Marwei,
Holstmeerweg 7 8936 AS Leeuwarden,
verschenen in persoon, bijgestaan door zijn raadsman,
mr A. Fokkema, advocaat te Groningen.
Het vonnis waarvan beroep.
De arrondissementsrechtbank te Leeuwarden heeft de verdachte bij voormeld vonnis op tegenspraak wegens een misdrijf veroordeeld tot een straf en een maatregel, en heeft beslist op de vordering van de benadeelde partij, een en ander als in het vonnis nader omschreven.
Aanwending van het rechtsmiddel.
De verdachte is d.d. 28 oktober 1999 op de voorgeschreven wijze en tijdig van voormeld vonnis in hoger beroep gekomen.
Het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep.
Het hof heeft gelet op het onderzoek ter 's hofs terechtzitting van 18 april 2000 en op het onderzoek in eerste aanleg als voorgeschreven bij artikel 422 van Pro het Wetboek van Strafvordering.
Gehoord zijn:
De advocaat- generaal zowel in diens voordracht van de zaak alsook in diens vordering, alsmede de verdachte zo in zijn antwoorden als in de middelen van verdediging door en namens hem aangevoerd.
De beslissing op het hoger beroep.
Het hof zal het vonnis, waarvan beroep, vernietigen en opnieuw recht doen.
Telastelegging.
Aan dit arrest is gehecht een door de griffier gewaarmerkte fotokopie van de inleidende dagvaarding, waaruit de inhoud van de telastelegging geacht moet worden hier te zijn overgenomen.
Bewezenverklaring.
(zie de aangehechte, uitgestreepte telastelegging)
Het hof acht niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeld primair meer of anders is telastegelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen.
Kwalificatie.
Hetgeen het hof als bewezen heeft aangenomen levert op het misdrijf:
(primair) Moord.
Strafbaarheid.
Het hof acht verdachte te dezer zake strafbaar, nu ten opzichte van hem geen strafuitsluitingsgronden aanwezig worden geacht.
Door en namens verdachte is een beroep gedaan op noodweer c.q. noodweerexces. Hiertoe is aangevoerd, zakelijk weergegeven, dat het slachtoffer, teneinde verdachte te bewegen door te gaan met sexuele handelingen met het slachtoffer, verdachte heeft bedreigd met een vuurwapen en dat verdachte deze bedreiging heeft willen beëindigen met gebruikmaking van een mes, waarbij verdachte hoogstens ten gevolge van een hevige onmiddellijke gemoedsbeweging de noodzakelijke grenzen ter zelfverdediging heeft overschreden.
Het hof overweegt met betrekking tot voormeld verweer als volgt:
In het dossier bevinden zich diverse verklaringen van personen uit de vrienden- c.q. kennissenkring van het slachtoffer. Het beeld van het slachtoffer dat hieruit naar voren komt is dat van een vriendelijke en zachtaardige man. Voorts heeft de werkster van het slachtoffer verklaard, dat zij gedurende 13 jaar in de woning van het slachtoffer werkzaamheden heeft verricht en dat zij nimmer een vuurwapen in de woning heeft aangetroffen, derhalve ook niet op 14 april 1999 in één van de laadjes van het linkernachtkastje op de slaapkamer van het slachtoffer, terwijl blijkens de verklaring van verdachte het vuurwapen in één van deze laadjes gelegen zou moeten hebben.
Naar het oordeel van het hof is het op grond van het voorgaande niet aannemelijk dat het slachtoffer beschikte over een vuurwapen. Mitsdien kan zich niet de situatie hebben voorgedaan dat het slachtoffer de verdachte heeft bedreigd, zoals door hem aangevoerd. Het hof verwerpt dan ook het beroep op noodweer. Het beroep op noodweerexces behoeft op grond hiervan geen nadere bespreking.
Strafmotivering.
De rechtbank heeft de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaren. De verdachte is in hoger beroep gekomen. De advocaat-generaal heeft gevorderd dat verdachte (opnieuw) wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaren.
Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen hoofdstraf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan moord. Het nemen van het leven van een ander is een zo ernstig strafbaar feit dat alleen een vrijheidsbenemende straf en wel van zeer lange duur in aanmerking komt.
Verdachte heeft zijn slachtoffer, met wie hij homoseksuele contacten had gehad, zonder aanwijsbare reden 29 maal met een mes gestoken. Verdachte heeft voorts in de dagen na de moord op grote schaal gebruik gemaakt van bankpasjes, met bijbehorende pincode, van het slachtoffer.
Onder deze omstandigheden is een gevangenisstraf voor de duur van 10 jaren passend.
Motivering van de beslissing ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij.
De benadeelde partij heeft zich, overeenkomstig het bepaalde in artikel 51b, eerste lid van het Wetboek van Strafvordering, door een schriftelijke opgave bij de advocaat-generaal binnen de grenzen van haar eerste vordering in het geding in hoger beroep gevoegd.
De vordering is van de zijde van verdachte niet weersproken. Derhalve kan deze worden toegewezen in voege als na te melden, met veroordeling van verdachte als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van de benadeelde partij.
Het hof zal deze toewijzing, zoals door de advocaat-generaal is gevorderd, tevens toewijzen in de vorm van een schadevergoedingsmaatregel.
Toepassing van wetsartikelen.
Het hof heeft gelet op de artikelen 36f en 289 van het Wetboek van Strafrecht.
De uitspraak.
HET HOF,
RECHTDOENDE OP HET HOGER BEROEP:
vernietigt het vonnis, waarvan beroep, en opnieuw rechtdoende:
verklaart het verdachte als voormeld primair telastegelegde bewezen en te kwalificeren als voormeld en verklaart dit feit en verdachte deswege strafbaar;
veroordeelt verdachte [verdachte] tot gevangenisstraf voor de duur van tien jaren;
beveelt, dat de tijd door de veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht;
verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte als voormeld primair meer of anders is telastegelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij;
wijst toe de vordering van de benadeelde partij, de erven van [benadeelde partij], p.a. [woonplaats], [adres], tot een bedrag van f. 7.422,74 (zegge: zevenduizendvierhonderdtweeëntwintig gulden en vierenzeventig cent);
veroordeelt verdachte in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt -tot aan deze uitspraak begroot op nihil- en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
legt aan verdachte tevens de verplichting op tot betaling aan de Staat van f. 7.422,74 (zegge: zevenduizendvierhonderdtweeëntwintig gulden en vierenzeventig cent) ten behoeve van de erven van [benadeelde partij], p.a. [woonplaats], [adres], met bevel voor het geval dat noch volledige betaling noch volledig verhaal van het verschuldigde bedrag volgt, dat hechtenis voor de duur van zeventig dagen zal worden toegepast;
verstaat dat voldoening aan de verplichting tot betaling aan de Staat van voormeld bedrag ten behoeve van de erven van het slachtoffer de veroordeling tot betaling aan de benadeelde partij van dat bedrag doet vervallen, alsmede dat betaling van voormeld bedrag aan de benadeelde partij de verplichting tot betaling aan de Staat van dit bedrag doet vervallen.
- Dit arrest -
Dit arrest is aldus gewezen door mrs Brouwer, vice-president, voorzitter, Van den Heuvel en Van Riessen-Traas, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr Hiemstra als griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 28 april 2000 door de raadsheer mr Kalsbeek, zijnde mr Van Riessen-Traas voornoemd buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.
type: PH