ECLI:NL:GHDHA:2016:598

• Datum uitspraak: 9 februari 2016
• Publicatiedatum: 8 maart 2016
• Zaaknummer: 22-003815-15
• Instantie: Gerechtshof Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Vrijspraak
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: S.K. Welbedacht; T.L. Tan; A.E.A.M. van Waesberghe
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vrijspraak wegens onvoldoende bewijs mishandeling met lifehammer

In hoger beroep heeft het Gerechtshof Den Haag het vonnis van de politierechter in Rotterdam vernietigd en verdachte vrijgesproken van het ten laste gelegde mishandelen van de benadeelde partij met een lifehammer. De verdachte was in eerste aanleg veroordeeld tot een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf, met een toegewezen schadevergoeding aan de benadeelde.

Het hof heeft het dossier en de zitting in hoger beroep bestudeerd en vastgesteld dat de verklaringen van de aangever en verdachte op cruciale punten tegenstrijdig zijn. Er ontbrak een onafhankelijke getuigenverklaring en een medische verklaring die het letsel kon koppelen aan het vermeende wapen. Ook vond geen forensisch sporenonderzoek plaats op het inbeslaggenomen voorwerp.

Gelet op het ontbreken van wettig en overtuigend bewijs kon het hof niet vaststellen dat de verdachte het letsel heeft toegebracht zoals ten laste gelegd. Daarom werd de verdachte vrijgesproken en werd de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in haar schadevordering.

Uitkomst: Verdachte wordt vrijgesproken wegens onvoldoende bewijs mishandeling met lifehammer.

Uitspraak

Rolnummer: 22-003815-15

Parketnummer: 10-103851-15

Datum uitspraak: 9 februari 2016

TEGENSPRAAK

Gerechtshof Den Haag

meervoudige kamer voor strafzaken

Arrest

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 26 augustus 2015 in de strafzaak tegen de verdachte:

[verdachte],

geboren te [geboorteplaats] (China) op [geboortejaar] 1982,

[adres].

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 26 januari 2016.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het hem primair ten laste gelegde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 50 uren met aftrek van voorarrest, subsidiair 24 dagen hechtenis. Voorts is aan de verdachte een voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd voor de duur van één week met een proeftijd van twee jaren. De vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij is toegewezen tot € 475,-, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel aan de verdachte. De benadeelde partij is voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in de vordering, een en ander zoals nader vermeld in het vonnis waarvan beroep.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

hij, op of omstreeks 28 mei 2015 te Rotterdam, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [benadeelde partij], opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen met dat opzet die [benadeelde partij] met een lifehammer/een hamer, althans een hard voorwerp heeft geslagen op/tegen het hoofd, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair

hij, op of omstreeks 28 mei 2015 te Rotterdam, [benadeelde partij] heeft mishandeld door deze [benadeelde partij] met een lifehammer/een hamer, althans een hard voorwerp, te slaan op/tegen het hoofd.

Het vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd.

Vrijspraak

Het hof heeft acht geslagen op de inhoud van het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep. Aan de hand daarvan heeft het hof vastgesteld dat de verklaringen van de aangever en de verdachte op essentiële punten lijnrecht tegenover elkaar staan en dat een verklaring van een onafhankelijke getuige omtrent het gebeurde ontbreekt. Anders dan de politierechter is het hof van oordeel dat uit de door de verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] gegeven beschrijving van de op het gezicht van de aangever aangetroffen wond, noch uit de daarvan opgemaakte fotografische opname volgt dat deze wond past bij de volgens de aangever door de verdachte gebruikte lifehammer. Een medische verklaring ter zake ontbreekt. Op de later in de auto van de verdachte aangetroffen en door de politie inbeslaggenomen lifehammer heeft voorts geen forensisch sporenonderzoek plaats gehad. Derhalve is niet onomstotelijk komen vast te staan dat het letsel bij de aangever door toedoen van de verdachte is ontstaan, op de wijze zoals zowel onder primair als subsidiair is ten laste gelegd. Gelet op het vorenstaande is het hof van oordeel dat niet wettig en overtuigend kan worden bewezen hetgeen aan de verdachte is ten laste gelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.

Nu de verdachte ter zake van het ten laste gelegde wordt vrijgesproken dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vordering tot schadevergoeding.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan en
spreekt de verdachte daarvan
vrij.

Verklaart de
benadeelde partij [benadeelde partij] in de vordering tot schadevergoeding
niet-ontvankelijk .

Dit arrest is gewezen door mr. S.K. Welbedacht,

mr. T.L. Tan en mr. A.E.A.M. van Waesberghe, in bijzijn van de griffier mr. S. Imami.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 9 februari 2016.