ECLI:NL:GHDHA:2016:1982

• Datum uitspraak: 21 juni 2016
• Publicatiedatum: 7 juli 2016
• Zaaknummer: 200.191.168/01
• Instantie: Gerechtshof Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Civiel recht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep kort geding
• Rechters: A.N. Labohm; A.H.N. Stollenwerck; C.M. Warnaar
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging gijzeling wegens niet-nakoming kinderalimentatie ondanks betwisting draagkracht

In deze zaak is de man in hoger beroep gekomen tegen het vonnis van de voorzieningenrechter dat lijfsdwang (gijzeling) oplegde wegens niet-nakoming van zijn verplichting tot betaling van kinderalimentatie. De rechtbank had geoordeeld dat lijfsdwang een zwaar middel is dat alleen toegepast mag worden indien andere dwangmiddelen onvoldoende zijn en de alimentatieplichtige niet aannemelijk maakt dat hij niet kan betalen.

De man stelde in hoger beroep dat hij niet in staat was de alimentatie te betalen en dat de vrouw onvoldoende inzicht had gegeven in haar financiële situatie. Hij voerde tevens aan dat hij geen wijzigingsverzoek had ingediend omdat hij onvoldoende draagkracht had en dat de vrouw het contact met de kinderen blokkeerde, waardoor hij geen motivatie had om te betalen.

Het hof oordeelde dat de man geen enkele onderbouwing van zijn financiële positie had gegeven en geen nieuwe feiten had aangevoerd. De vrouw had een laag inkomen en was aangewezen op de alimentatie voor het levensonderhoud van de kinderen. Het hof bevestigde dat de rechtbank het juiste criterium had gehanteerd en bekrachtigde het vonnis. Tevens veroordeelde het hof de man in de proceskosten van het hoger beroep.

Uitkomst: Het hof bekrachtigt het vonnis en bevestigt de gijzeling wegens niet-betaling van kinderalimentatie.

Uitspraak

GERECHTSHOF DEN HAAG

Afdeling Civiel recht

Zaaknummer : 200.191.168/01

Zaak- rolnummer rechtbank : C/09/506668/ KG ZA 16/286

arrest van 21 juni 2016

inzake

[de man] ,

wonende te [woonplaats] ,

appellant,

hierna te noemen: de man,

advocaat: mr. J.M. Wigman te Den Haag,

tegen

[de vrouw] ,

wonende te [woonplaats] ,

geïntimeerde,

hierna te noemen: de vrouw,

advocaat: mr. R. Tamourt te Heerenveen.

Het geding

Bij exploot van 4 mei 2016 is de man in hoger beroep gekomen van het vonnis 13 april 2016 van de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag.

Voor de loop van het geding in eerste aanleg verwijst het hof naar hetgeen de voorzieningenrechter daaromtrent in het bestreden vonnis heeft vermeld.

De man heeft in de dagvaarding in hoger beroep zijn grieven geformuleerd.

De vrouw heeft bij memorie van antwoord de grieven weersproken.

Partijen hebben hun procesdossier overgelegd en hebben arrest gevraagd.

Beoordeling van het hoger beroep

Algemeen

1. Voor zover tegen de feiten geen grief is gericht, gaat het hof uit van de feiten zoals deze in het bestreden vonnis zijn vastgesteld.

2. Door de man is gevorderd: te vernietigen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 13 april 2016 en opnieuw rechtdoende, de verzoeken van de vrouw niet-ontvankelijk te verklaren althans af te wijzen.

3. Gezien de onderlinge samenhang van de grieven zal het hof de grieven gezamenlijk bespreken.

Gijzeling

4. Het hof overweegt als volgt. In r.o. 4.1 heeft de rechtbank overwogen: “Vooropgesteld wordt dat een rechterlijke uitspraak, in dit geval strekkende tot vaststelling van kinderalimentatie, dient te worden nagekomen. Niet kan worden geduld dat de alimentatieplichtige zich daaraan ten koste van de kinderen zou kunnen onttrekken. Het executiemiddel lijfsdwang strekt ertoe druk uit te oefenen op de alimentatieplichtige, zodat deze zijn verplichtingen nakomt. Het is echter een zeer ingrijpend middel, omdat de alimentatieplichtige daarmee zijn persoonlijke vrijheid wordt ontnomen. Toepassing daarvan komt slechts aan de orde als aannemelijk is dat toepassing van een ander dwangmiddel onvoldoende uitkomst zal bieden, tenzij in casu de man aannemelijk maakt dat hij niet in staat is om aan zijn verplichtingen te voldoen. Daarnaast moet het belang van in casu de vrouw toepassing van lijfsdwang rechtvaardigen.”. Naar het oordeel van het hof heeft de rechtbank bij het toepassen van het dwangmiddel gijzeling het juiste criterium geformuleerd.

5. Door de man is in zijn grieven onder meer het navolgende naar voren gebracht:

• hij is niet in staat om de achterstallige en de huidige kinderalimentatie te voldoen, hetgeen hij door middel van een bodemprocedure zal moeten aantonen;
• de man constateert voorts dat de vrouw op geen enkele wijze inzicht heeft gegeven in haar financiële situatie;
• hoe de voorzieningenrechter - anders dan in het vonnis van 18 maart 2015 - nu wel kan komen tot de conclusie dat de vrouw voldoende belang heeft, terwijl zij werkelijk helemaal niets over haar financiële situatie heeft aangetoond, is een raadsel;
• met haar inkomen verhoogd met het kindgebondenbudget kan de vrouw geacht worden te kunnen voorzien in de primaire levensbehoefte van de minderjarige;
• het feit dat hij nog geen wijzigingsverzoek heeft ingediend laat onverlet dat hij al jaren geen althans onvoldoende draagkrachtruimte heeft;
• de man heeft geen vermogen.

6. Door de vrouw is onder meer het navolgende naar voren gebracht:

• de achterstand met betrekking tot de kinderalimentatie bedraagt tot 15 februari 2016 € 13.604,36;
• tijdens de mondelinge behandeling in eerste aanleg van de onderhavige zaak is door de man gesteld dat het hem ontbreekt aan motivatie om de kinderalimentatie te betalen omdat de vrouw het contact tussen de kinderen en de man blokkeert;
• vooralsnog dient ervan uit te worden gegaan dat de man de opgelegde kinderalimentatie kan voldoen;
• in het onderhavige hoger beroep heeft de man geen enkel stuk ingediend om zijn standpunt te onderbouwen;
• het enkel bloot stellen dat de man onvoldoende draagkrachtruimte heeft zonder enige onderbouwing dient door het hof te worden gepasseerd;
• voorts heeft de man tot op heden geen enkel inzicht gegeven in zijn inkomsten;
• de vastgestelde kinderalimentatie is nog steeds noodzakelijk om in de primaire levensbehoefte van de kinderen te voorzien;
• het standpunt van de man dat de vrouw bewust heeft nagelaten inzicht in haar inkomen te verstrekken is volstrekt onjuist;
• het is juist de man die stelselmatig weigert zijn inkomensgegevens kenbaar te maken;
• tot op heden heeft de man geen procedure tot wijziging van de kinderalimentatie gestart.

Betalingsonmacht of betalingsonwil?

7. Zoals het hof hiervoor heeft overwogen heeft de rechtbank het juiste criterium geformuleerd met betrekking tot de toepassing van het dwangmiddel gijzeling. Naar het oordeel van het hof heeft de man in zijn grieven geen nieuwe feiten gesteld die een ander licht op de zaak doen schijnen. De man geeft geen enkele onderbouwing van zijn financiële positie. Ook geeft de man geen deugdelijke verklaring waarom hij tot op heden nog steeds geen verzoekschrift heeft ingediend tot wijziging van de kinderalimentatie. Maatschappelijk gezien wordt aan het betalen van kinderalimentatie een zeer hoge prioriteit gegeven, kinderen zijn voor hun levensonderhoud in beginsel afhankelijk van hun ouders. Uit de aangifte IB 2014 van de vrouw volgt dat zij een inkomen heeft van slechts € 12.906,-. Gezien dit beperkte inkomen heeft de vrouw voor het levensonderhoud van de kinderen behoefte aan een bijdrage van de man. Het feit dat de vrouw over enige spaarsaldi beschikt doet daaraan niet af. Het hof is derhalve van oordeel dat de rechtbank op goede gronden de gijzeling heeft bevolen en maakt de gronden van de rechtbank tot de zijne.

Proceskosten

8. De vrouw verzoekt het hof de man te veroordelen in de kosten van deze procedure. Gezien de wijze waarop de man procedeert acht het hof het redelijk en billijk dat de man in de kosten van het hoger beroep wordt veroordeeld.

Beslissing

Het hof:

bekrachtigt het vonnis van 13 april 2016 van de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag tussen de partijen gewezen;

veroordeelt de man in de kosten van het hoger beroep, tot aan deze uitspraak begroot op € 1.208,- en als volgt gespecificeerd:

• griffiegeld € 314,-;
• advocaatkosten € 894,-;

wijst af hetgeen meer of anders is verzocht.

Dit arrest is gewezen door mrs. A.N. Labohm, A.H.N. Stollenwerck en C.M. Warnaar is uitgesproken ter openbare terechtzitting van 21 juni 2016 in aanwezigheid van de griffier.