ECLI:NL:GHARN:2011:BT8916

• Datum uitspraak: 5 oktober 2011
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: Avnr 1080-11
• Instantie: Gerechtshof Arnhem
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Raadkamer
• Rechters: A.E. Harteveld; R.W. van Zuijlen; J.H.M. Zwinkels
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 6 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevel tot gevangenneming ten onrechte verleend wegens termijnverzuim voorlopige hechtenis

In deze zaak stond het bevel tot gevangenneming van verdachte centraal, dat door de rechtbank Arnhem was verleend na het verlopen van de looptijd van een eerder bevel tot bewaring. De rechter-commissaris had op 17 december 2010 een bevel tot bewaring verleend, dat op dezelfde dag geschorst werd. Op 24 augustus 2011 werd de schorsing opgeheven, maar binnen de looptijd van de hernieuwde bewaring werd geen gevangenhouding gevorderd. De rechtbank stelde op 21 september 2011 vast dat er geen rechtsgeldige titel voor vrijheidsbeneming was omdat de looptijd van het bevel was geëxpireerd op 6 september 2011. De verdachte werd daarop vrijgelaten.

Desondanks werd op vordering van de officier van justitie op 23 september 2011 een bevel tot gevangenneming verleend. Het hof oordeelde dat dit bevel ten onrechte was verleend omdat de wet geen ruimte biedt voor het verlenen van een bevel tot gevangenneming ter reparatie van termijnverzuim bij voorlopige hechtenis. Artikel 66a Sv, dat een uitzondering op deze regel biedt, is niet van toepassing op bewaring. Bovendien was niet voldaan aan de voorwaarden van artikel 66a Sv, zoals het vermoeden van een misdrijf met een straf van acht jaar of meer.

Het hof verwierp ook de stelling van de rechtbank dat het vertrouwensbeginsel zich niet verzet tegen het hernieuwde bevel tot voorlopige hechtenis. Volgens het hof geldt als algemeen uitgangspunt dat een verdachte, nadat voorlopige hechtenis is opgeheven of beëindigd, niet opnieuw mag worden onderworpen aan voorlopige hechtenis voor hetzelfde feit, tenzij er nieuwe feiten of omstandigheden zijn. Dit was hier niet het geval. De beschikking van de rechtbank werd daarom vernietigd, de gevangenneming afgewezen en de voorlopige hechtenis opgeheven.

Uitkomst: Het bevel tot gevangenneming van verdachte is ten onrechte verleend en wordt vernietigd, de gevangenneming wordt afgewezen en de voorlopige hechtenis opgeheven.

Uitspraak

Gerechtshof te Arnhem

pkn: 05-731055-10

avnr: 001080-02

Het gerechtshof heeft te beslissen op het hoger beroep ingesteld door

{verdachte},

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum],

verblijvende [verblijfplaats].

Het hoger beroep is ingesteld tegen de beschikking van de rechtbank te Arnhem van 23 september 2011, houdende het bevel tot gevangenneming van verdachte.

Het hof heeft gehoord de advocaat-generaal en verdachte, bijgestaan door mr F.G.W.M. Huijbers, advocaat te Nijmegen, in raadkamer van heden.

Het hof heeft gezien bovengenoemde beschikking en de akte opgemaakt door de griffier bij die rechtbank van 26 september 2011.

OVERWEGINGEN:

In de onderhavige zaak heeft de Rechter-Commissaris in de rechtbank Arnhem op 17 december 2010 een bevel bewaring tegen verdachte verleend, waarbij de bewaring op dezelfde datum door de Rechter-Commissaris is geschorst. Bij beschikking van 24 augustus 2011 heeft de rechtbank Arnhem de schorsing van de bewaring opgeheven. Naar moet worden aangenomen is niet binnen de looptijd van de inmiddels weer tenuitvoergelegde bewaring niet de gevangenhouding van de verdachte gevorderd. De rechtbank heeft vervolgens op 21 september 2011 beslist dat geen rechtsgeldige titel voor vrijheidsbeneming van verdachte aanwezig was, aangezien de looptijd van het bevel bewaring was geëxpireerd op 6 september 2011. De verdachte is daarop, op 22 september 2011, in vrijheid gesteld. Nadien is, op vordering van de officier van justitie, bij beschikking van 23 september 2011 door de rechtbank de gevangenneming van verdachte bevolen.

Het hof is van oordeel dat dit bevel gevangenneming ten onrechte is verleend. Behoudens de voorziening die in artikel 66a van het Wetboek van Strafvordering is gegeven laat het stelsel van de wet geen ruimte voor het verlenen van een bevel gevangenneming ter reparatie van termijnverzuim bij de toepassing van voorlopige hechtenis, meer in het bijzonder niet van termijnverzuim bestaande uit het nalaten in aansluiting op de bewaring tijdig de gevangenhouding te vorderen. Op de bewaring mist het zo-even genoemde artikel 66a van het Wetboek van Strafvordering uitdrukkelijk toepassing. Ten overvloede stelt het hof nog vast dat ook aan de overige in genoemd artikel genoemde voorwaarden niet is voldaan, meer in het bijzonder niet dat sprake is van een vermoedelijk begaan misdrijf waarop een gevangenisstraf van acht jaar of meer is gesteld. Voorts heeft de rechtbank ten onrechte overwogen dat het vertrouwensbeginsel zich niet verzet tegen het (hernieuwd) bevel van voorlopige hechtenis, aangezien het, zoals de rechtbank overweegt, niet om het voor de tweede keer bevelen van de bewaring gaat, maar om de gevangenneming. Daarmee heeft de rechtbank naar het oordeel van het hof een te beperkte uitleg gehanteerd van hetgeen uit beginselen van een behoorlijke procesorde voortvloeit, aangezien de wetstechnische benaming van het bevel voorlopige hechtenis bezwaarlijk als bepalend kan worden aangenomen ten aanzien van de werking van genoemde beginselen. Integendeel, als algemeen uitgangspunt dient bij de voorlopige hechtenis te gelden dat in beginsel, behoudens uit feiten en omstandigheden voorvloeiende nieuwe bezwaren, een verdachte, nadat enige vorm van voorlopige hechtenis is opgeheven of beëindigd, niet mag worden onderworpen aan hernieuwde vrijheidsbeneming in de vorm van voorlopige hechtenis ter zake van hetzelfde feit. Het bestaan van dergelijke nieuwe bezwaren kan in het onderhavige geval niet worden afgeleid uit het feit dat verdachte ter zake van andere strafbare feiten verdacht is geworden – en in verband waarmee de eerder genoemde schorsing van de bewaring is opgeheven – meer in het bepaald niet aangezien ter zake van die nieuwe feiten door de rechtbank, afzonderlijk, op 7 juli 2011 de gevangenhouding is bevolen.

De beschikking van de rechtbank dient daarom te worden vernietigd en de vordering gevangenneming van de officier van justitie zal worden afgewezen, aangezien de wet geen ruimte biedt voor toewijzing van die vordering.

Het hof heeft gelet op het bepaalde in de artikelen 65, 66, 67, 67a en 71 van het Wetboek van Strafvordering.

BESLISSING:

Het hof vernietigt de beschikking waarvan beroep, wijst af de vordering tot gevangenhouding en heft op de voorlopige hechtenis met ingang van heden.

Aldus gegeven op 5 oktober 2011 door mrs A.E. Harteveld, voorzitter, R.W. van Zuijlen en J.H.M. Zwinkels, raadsheren, in tegenwoordigheid van B.F. Peters, griffier, en ondertekend door de voorzitter en de griffier.