ECLI:NL:GHAMS:2017:2241

• Datum uitspraak: 24 mei 2017
• Publicatiedatum: 15 juni 2017
• Zaaknummer: 23-003430-16
• Instantie: Gerechtshof Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: M.L.M. van der Voet; J.J.I. de Jong; T. Blom
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hoger beroep mishandeling echtgenote met voorwaardelijke taakstraf

De verdachte werd beschuldigd van mishandeling van zijn echtgenote op 24 mei 2016 in Amsterdam, waarbij hij haar bij de arm vastpakte met pijn en gering letsel tot gevolg. Het hof achtte bewezen dat de verdachte deze handeling heeft verricht, maar sprak hem vrij van overige tenlasteleggingen.

De mishandeling vond plaats tijdens een echtelijke ruzie, waarbij de aanleiding lag in het harddrugsgebruik van de verdachte. Het hof nam mee dat het slachtoffer mishandeld werd in haar eigen woning door haar echtgenoot, wat de ernst van het feit vergroot.

De politierechter had een taakstraf van 20 uur opgelegd, subsidiair 10 dagen hechtenis. Het hof besloot de taakstraf voorwaardelijk op te leggen met een proeftijd van twee jaar, mede vanwege het afkicktraject van de verdachte in Marokko en het ontbreken van nieuwe vergrijpen sinds het bewezen feit.

De straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht. Het vonnis van de politierechter werd vernietigd en het arrest van het hof is op 24 mei 2017 uitgesproken.

Uitkomst: Verdachte veroordeeld tot een voorwaardelijke taakstraf van 20 uur met een proeftijd van twee jaar wegens mishandeling van zijn echtgenote.

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-003430-16

datum uitspraak: 24 mei 2017

TEGENSPRAAK

Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 19 september 2016 in de strafzaak onder parketnummer 13-108477-16 tegen

[naam] ,

geboren te [geboorteplaats] in het jaar 1965,

adres: [adres]

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 24 mei 2017 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Tegen voormeld vonnis is door de verdachte hoger beroep ingesteld.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de verdachte naar voren is gebracht.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 24 mei 2016 te Amsterdam, in elk geval in Nederland, zijn echtgenote, te weten [adres] , heeft mishandeld door voornoemde [adres] (met kracht) een of meerdere keren tegen het lichaam te duwen en/of een of meerdere keren bij de arm(en) vast te pakken.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere strafoplegging komt dan de politierechter.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 24 mei 2016 te Amsterdam zijn echtgenote, te weten [adres] , heeft mishandeld door voornoemde [adres] bij de arm vast te pakken.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.

Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezen verklaarde levert op:

mishandeling, begaan tegen zijn echtgenoot.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte ten aanzien van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat de verdachte strafbaar is.

Oplegging van straf

De politierechter in de rechtbank Amsterdam heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezen verklaarde veroordeeld tot 20 uren taakstraf, subsidiair 10 dagen hechtenis.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot 20 uren taakstraf, subsidiair 10 dagen hechtenis voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft tijdens een echtelijke ruzie zijn vrouw mishandeld door haar op zo’n wijze aan de arm vast te pakken dat zij daarvan pijn en (gering) letsel heeft ondervonden. Dit getuigt van onbeheerst gedrag en een gebrek aan respect voor de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Het hof rekent dit de verdachte aan. In strafverzwarende zin wordt meegewogen dat het slachtoffer de mishandeling is aangedaan in haar eigen woning door haar eigen echtgenoot, terwijl juist die plek en deze persoon garant zouden moeten staan voor haar veiligheid.

De aanleiding voor de ruzie is gelegen geweest in het harddrugsgebruik van de verdachte. Nu de verdachte op de terechtzitting in hoger beroep aannemelijk heeft gemaakt in de zomermaanden te gaan afkicken in Marokko en hij sinds het bewezen geachte feit geen vergrijpen heeft begaan die ter kennis van justitie zijn gekomen, ziet het hof aanleiding de door de politierechter opgelegde taakstraf in voorwaardelijke vorm op te leggen.

Het hof acht, alles afwegende, een voorwaardelijke taakstraf van na te melden duur passend en geboden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezen verklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een
taakstraf voor de duur van
20 (twintig) uren , indien niet naar behoren verricht te vervangen door
hechtenis .

Bepaalt dat de taakstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd van
2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, of artikel 27a van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M.L.M. van der Voet, mr. J.J.I. de Jong en mr. T. Blom, in tegenwoordigheid van mr. A.S. Metgod, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 24 mei 2017.

mr. T. Blom is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.