Uitspraak
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
24/1700 AOW
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 28 maart 2024, 23/5099 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellant] te [woonplaats] (appellant)
de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank (Svb)
Datum uitspraak: 19 maart 2026
SAMENVATTING
Op het AOW-pensioen van appellant is een korting toegepast van – voor zover hier van belang – 4% omdat appellant schuldig nalatig is verklaard wegens het niet betalen van de premies volksverzekeringen. De Raad is met de rechtbank van oordeel dat geen aanleiding bestaat om terug te komen van de eerdere besluiten waarbij de schuldige nalatigheid is vastgesteld. Het AOW-pensioen is terecht gekort. Wel wordt de korting van 4% vanwege de schuldig verklaring vanaf 1 januari 2024 niet meer toegepast
.
.
PROCESVERLOOP
Appellant heeft hoger beroep ingesteld. De Svb heeft een verweerschrift ingediend.
De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar de enkelvoudige kamer.
De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 5 februari 2026. Appellant is niet verschenen. De Svb heeft zich laten vertegenwoordigen door J.Y. van den Berg.
OVERWEGINGEN
Inleiding
1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.
1.1.
Met een drietal besluiten van 3 juni 2014 heeft de Svb vastgesteld dat appellant schuldig nalatig is geweest over de jaren 2007, 2008 en 2009 om premies voor de AOW [1] te betalen. Het percentage schuldige nalatigheid over het jaar 2007 is met een besluit van 3 juli 2014 nader vastgesteld. Tegen geen van deze besluiten heeft appellant bezwaar gemaakt.
1.2.
Met een besluit van 30 mei 2023 heeft de Svb aan appellant met ingang van 19 juni 2023 een AOW-pensioen toegekend. Op het AOW-pensioen is een korting toegepast van 2% omdat appellant voor de periode (naar beneden afgerond) van een jaar geen AOW heeft opgebouwd wegens verblijf in het buitenland. Ook is een korting toegepast van 4 % omdat appellant over de 2007, 2008 en 2009 schuldig nalatig is geweest om AOW-premies te betalen. Het tegen dit besluit gemaakte bezwaar is ongegrond verklaard met een besluit van 16 oktober 2023 (bestreden besluit).
Uitspraak van de rechtbank
2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten. De rechtbank stelt vast dat de besluiten van 3 juni 2014 en 3 juli 2014, waarin appellant schuldig nalatig is verklaard, in rechte vaststaan omdat niet is gebleken dat appellant bezwaar heeft ingediend. Daarmee staat vast dat appellant in de jaren 2007, 2008 en 2009 schuldig nalatig was. Appellant heeft geen gronden aangevoerd waarom de Svb zich desondanks niet op deze besluiten mocht baseren. Dat appellant in zijn eigen woorden “strijd voert tegen de Belastingdienst” staat verder los van de besluitvorming van de Svb die in deze procedure voorligt, aldus de rechtbank.
Het standpunt van appellant
3. Appellant is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens.
Het oordeel van de Raad
4. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt.
4.1.
De Svb heeft ter zitting herhaald dat door een wetswijziging de korting vanwege schuldige nalatigheid met ingang van 1 januari 2024 is komen te vervallen. Dat betekent dat appellant vanaf die datum geen extra korting van 4% meer krijgt op zijn AOW-pensioen.
4.2.
In geschil is uitsluitend de vraag of de Svb terecht heeft vastgehouden aan de schuldig nalatig-verklaringen van appellant over de jaren 2007, 2008 en 2009 en of de daaruit voortvloeiende korting over de periode van 19 juni 2023 tot 1 januari 2024 terecht is.
4.3.
Dat wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd is feitelijk een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank heeft deze beroepsgrond besproken en gemotiveerd waarom dit niet slaagt. De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank en de overwegingen waarop dit oordeel berust. Ook de Raad heeft geen feiten of omstandigheden aangetroffen die voor de Svb aanleiding hadden moeten zijn de eerdere besluiten te herzien. Dat appellant in 2014 heeft gereageerd op schrijven van de belastingdienst, zoals hij in hoger beroep heeft aangevoerd, doet daar niet aan af. Het was de Svb die in 2014 de besluiten over de schuldige nalatigheid nam. Dat betekent dat de Svb de over de periode 19 juni 2023 tot 1 januari 2024 toegepaste korting op het AOW-pensioen van appellant terecht gehandhaafd heeft.
Conclusie en gevolgen
4.4.
Het hoger beroep slaagt dus niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat het bestreden besluit in stand blijft.
5. Omdat het hoger beroep niet slaagt krijgt appellant geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door E.E.V. Lenos in tegenwoordigheid van J.A. Adjei-Asamoah als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 19 maart 2026.
(getekend) E.E.V. Lenos
(getekend) J.A. Adjei-Asamoah