Uitspraak
18.493 BBZ-PV
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland van 19 december 2017, 17/1658 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[appellant] te [woonplaats] (appellant)
het dagelijks bestuur Werk en Inkomen Lekstroom (dagelijks bestuur)
Datum uitspraak: 8 oktober 2019
Zitting heeft: A. Stehouwer als lid van de enkelvoudige kamer
Griffier: L. Hagendijk
Appellant is verschenen. Het dagelijks bestuur heeft zich laten vertegenwoordigen door
mr. E. Lammers.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen.
1.1.
Op 24 september 2015 heeft appellant bijstand voor levensonderhoud op grond van het Besluit bijstandsverlening zelfstandigen 2004 (Bbz 2004) aangevraagd bij het dagelijks bestuur. Bij besluit van 23 november 2015 heeft het dagelijks bestuur aan appellant bijstand in de vorm van een renteloze lening verleend over de periode van 1 augustus 2015 tot en met
31 juli 2016. Daarbij heeft het dagelijks bestuur gesteld dat het de hoogte van de bijstand definitief vaststelt zodra het inkomen bekend is over het boekjaar waarin de bijstand is verstrekt.
1.2.
Bij besluit van 23 november 2016, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 15 maart 2017 (bestreden besluit), heeft het dagelijks bestuur de aan appellant over de periode van 1 januari 2015 tot en met 31 december 2015 als renteloze geldlening uitbetaalde bijstand definitief vastgesteld. Een bedrag van € 4.831,96 van de renteloze geldlening wordt omgezet in bijstand om niet. Een bedrag van € 5.878,80 wordt als lening gehandhaafd en van appellant teruggevorderd.
2. Het geschil tussen partijen is beperkt tot het antwoord op de vraag of het dagelijks bestuur terecht een bedrag van € 5.878,80 van appellant heeft teruggevorderd. Tussen partijen is niet in geschil dat de berekening van het dagelijks bestuur in overeenstemming met het Bbz heeft plaatsgevonden. Omdat uit die berekening volgt dat appellant teveel bijstand heeft ontvangen, heeft het dagelijks bestuur terecht een bedrag aan verleende bijstand teruggevorderd. Het beroep van appellant is beperkt tot de dringende redenen van artikel 44, tweede lid, van het Bbz.
3. Appellant heeft aangevoerd dat het college op grond van dringende redenen van terugvordering had moeten afzien. Appellant stelt geen financiële reserves te hebben, hij dient eerst een grotere omzet te maken om een arbeidsongeschiktheidsverzekering af te kunnen sluiten en pensioen op te kunnen bouwen en het Bbz bevat niet de zekerheden die mensen in loondienst wel hebben.
4. Deze beroepsgrond slaagt niet. Dringende redenen om van terugvordering af te zien kunnen slechts zijn gelegen in onaanvaardbare sociale of financiële gevolgen van een terugvordering van een betrokkene. Het moet dan gaan om incidentele gevallen, waarin iets bijzonders en uitzonderlijks aan de hand is en waarin een individuele afweging van alle relevante omstandigheden plaatsvindt. In wat appellant heeft aangevoerd, bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat het dagelijks bestuur op grond van dringende redenen had dienen af te zien van terugvordering. Het dagelijks bestuur heeft aangegeven dat met de financiële omstandigheden van appellant uiteraard wel rekening zal worden gehouden bij de invordering. Hieruit volgt dat het hoger beroep niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
Waarvan proces-verbaal.
De griffier Het lid van de enkelvoudige kamer
(getekend) L. Hagendijk (getekend) A. Stehouwer