Uitspraak
12/447 WWB
Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer
Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 6 januari 2012, 11/1379 (aangevallen uitspraak)
Partijen:
[A. te B.] (appellante)
het college van burgemeester en wethouders van Rheden (college)
Datum uitspraak 16 april 2013.
PROCESVERLOOP
Appellante heeft hoger beroep ingesteld.
Het college heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 5 maart 2013. Appellante is verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door M.G. Rietbergen en R. Geerdink.
OVERWEGINGEN
1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden.
1.1. Appellante heeft zich op 10 augustus 2010 bij het Uwv-Werkbedrijf gemeld voor een aanvraag om bijstand ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB) in aanvulling op haar uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO). Appellante ontving daarnaast met uitzondering van de maanden juli en augustus inkomsten als freelancer in het onderwijs. Bij besluit van 31 augustus 2010 is de aanvraag afgewezen op de grond dat de inkomsten van appellante hoger waren dan de voor haar toepasselijke bijstandsnorm. Bij besluit van 16 februari 2011 (bestreden besluit) is het bezwaar tegen het besluit van 31 augustus 2010 ongegrond verklaard. Daarbij heeft het college zich op het standpunt gesteld dat appellante - rekening houdend met haar WAO-uitkering plus toeslag, het vakantiegeld, de alleenstaande ouderkorting en de neveninkomsten - beschikte over een inkomen dat de norm voor een alleenstaande ouder te boven ging. De uit surveillancewerkzaamheden ontvangen inkomsten, die in 2010 € 25,-- per gewerkte maand beliepen, heeft het college over een vol kalenderjaar bij elkaar genomen en vervolgens aan de afzonderlijke maanden toegerekend.
2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank overwogen dat het college in redelijkheid toepassing heeft kunnen geven aan artikel 45, tweede lid, in verbinding met artikel 18, eerste lid, van de WWB. Door als gemiddeld maandinkomen uit nevenverdiensten € 15,-- aan te houden komt het maandelijkse inkomen uit boven de geldende bijstandsnorm zodat geen plaats is voor aanvullende bijstand.
3. In hoger beroep heeft appellante zich op de hierna te bespreken gronden tegen de aangevallen uitspraak gekeerd.
4. De Raad komt tot de volgende beoordeling en verwijst voor de toepasselijke wettelijke bepalingen naar de aangevallen uitspraak.
4.1. Tussen partijen is niet in geschil dat het inkomen van appellante ten tijde in geding, zonder haar neveninkomsten, enige euro’s onder de toepasselijke bijstandsnorm lag. Het geschil in hoger beroep spitst zich toe op de vraag of de door appellante over 2010 ontvangen neveninkomsten naar rato kunnen worden toegerekend aan de hier te beoordelen periode van 10 augustus 2010 (datum aanvraag) tot en met 31 augustus 2010, de datum van het primaire besluit.
4.2. Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is naar voren gekomen dat appellante geruime tijd, zowel voorafgaand aan de aanvraag als daarna, met uitsluiting van de schoolvakantiemaanden werkzaam was als surveillant bij proefwerken en examens. Zij verrichtte deze werkzaamheden volgens een jaarlijks terugkerend patroon en tegen een vaste beloning van € 25,-- per maand. Onder deze omstandigheden was het college bevoegd met toepassing van artikel 45, tweede lid, in verbinding met artikel 18, eerste lid, van de WWB, de over 2010 verworven inkomsten bij elkaar op te tellen (€ 250,--) en te delen door twaalf, zodat ook € 20,83 aan de maand augustus 2010 kon worden toegerekend. Anders dan appellante heeft betoogd heeft het college in redelijkheid van deze bevoegdheid gebruik kunnen maken. Overigens is de toerekening beperkt tot een bedrag van € 15,-- netto waarmee appellante niet tekort is gedaan. Dat appellante, naar eigen zeggen, over 2008 nog een bedrag aan de Belastingdienst dient te voldoen, werpt geen ander licht op de zaak. Deze kwestie, wat daarvan ook zij, staat geheel los van het thans voorliggende geschil en ziet bovendien op een periode die hier niet in geding is.
4.3. Gelet op wat in 4.2 is overwogen, moet het ervoor worden gehouden dat appellante ten tijde in geding over een inkomen beschikte dat de voor haar geldende bijstandsnorm overschreed. Voor aanvullende bijstandsverlening was dan ook geen plaats. De daarop gerichte aanvraag is daarom terecht afgewezen.
4.4. Uit het voorgaande vloeit voort dat het hoger beroep niet slaagt. De aangevallen uitspraak dient daarom te worden bevestigd.
5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.
BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door R.H.M. Roelofs, in tegenwoordigheid van M.R. Schuurman als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 16 april 2013.
(getekend) R.H.M. Roelofs
(getekend) M.R. Schuurman
HD