ECLI:NL:CRVB:2012:BX5223

• Datum uitspraak: 22 augustus 2012
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 11-2672 ZW
• Instantie: Centrale Raad van Beroep
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Hoger beroep
• Rechters: Ch. van Voorst
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 3 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging beëindiging Ziektewetuitkering wegens geschiktheid voor arbeid

Appellant, die sinds januari 2006 arbeidsongeschikt was, werd vanaf 14 januari 2008 niet meer in aanmerking gebracht voor een WIA-uitkering omdat hij geschikt werd geacht voor passende functies met een inkomen dat zijn arbeidsongeschiktheid op minder dan 35% stelde.

Na een ziekmelding per 29 januari 2010 heeft het UWV bij besluit van 9 juni 2010 vastgesteld dat appellant geen recht had op een Ziektewetuitkering omdat hij niet ongeschikt werd geacht voor arbeid. Het bezwaar tegen dit besluit werd op 28 juli 2010 ongegrond verklaard.

De rechtbank Utrecht verklaarde het beroep tegen dit besluit ongegrond, waarbij zij zwaar woog op de rapporten van de verzekeringsarts en bezwaarverzekeringsarts. Appellant voerde in hoger beroep zijn psychische klachten aan, maar bracht geen nieuwe medische gegevens in die het oordeel konden weerleggen.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt het bestreden besluit en de uitspraak van de rechtbank, omdat de medische beoordeling op verantwoorde wijze is uitgevoerd en geen reden bestaat om daarvan af te wijken. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

Uitkomst: Het hoger beroep wordt ongegrond verklaard en het besluit tot beëindiging van de Ziektewetuitkering wordt bevestigd.

Uitspraak

11/2672 ZW

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Utrecht van 4 april 2011, 10/2874 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[Appellant] te [woonplaats] (appellant)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak 22 augustus 2012.

PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. drs. A. Boumanjal, advocaat, hoger beroep ingesteld.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 1 augustus 2012. Partijen zijn met berichtgeving niet verschenen.

OVERWEGINGEN

1. Appellant, die in januari 2006 arbeidsongeschikt is geworden, is met ingang van 14 januari 2008, aansluitend aan de wachttijd van 104 weken, niet in aanmerking gebracht voor een uitkering ingevolge de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). Hij werd destijds in staat geacht in passende functies een zodanig inkomen te verdienen dat hij voor minder dan 35% arbeidsongeschikt werd geacht.

2. Appellant heeft zich laatstelijk op 29 januari 2010 vanuit een uitkeringssituatie ingevolge de Werkloosheidswet ziek gemeld.

3.1. Bij besluit van 9 juni 2010 heeft het Uwv vastgesteld dat appellant met ingang van 29 januari 2010 geen recht had op een uitkering op grond van de Ziektewet, omdat hij op en na deze datum niet ongeschikt werd geacht voor zijn arbeid, zijnde één van de in het kader van de WIA-beoordeling geschikt geachte functies.

3.2. Bij besluit van 28 juli 2010 (bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van appellant tegen het besluit van 9 juni 2010 ongegrond verklaard.

4. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarbij met name betekenis toegekend aan de door de (bezwaar)verzekeringsarts uitgebrachte rapporten.

5. Hetgeen appellant heeft aangevoerd is geen reden om van het oordeel van de rechtbank, neergelegd in de aangevallen uitspraak, af te wijken en de aan dat oordeel ten grondslag gelegde overwegingen niet te onderschrijven. De verzekeringsarts en bezwaarverzekeringsarts hebben appellant op het spreekuur gezien en mede na kennisneming van informatie van de behandeld sector, op verantwoorde wijze geconcludeerd dat appellant op de datum in geding niet buiten staat was zijn arbeid, als vorenbedoeld, te verrichten. Appellant heeft in hoger beroep zijn standpunt over de ernst van zijn psychische klachten herhaald maar geen medische gegevens ingebracht die reden vormen om de conclusie van de (bezwaar)verzekeringsarts in twijfel te trekken.

6. Uit hetgeen is overwogen onder 5 volgt dat het hoger beroep niet slaagt en dat de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.

7. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door Ch. van Voorst, in tegenwoordigheid van I.J. Penning als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 22 augustus 2012.

(getekend) Ch. van Voorst

(getekend) I.J. Penning

KR