Uitspraak
10/3566 WAO
Centrale Raad van Beroep
Enkelvoudige kamer
U I T S P R A A K
op het hoger beroep van:
[appellant], wonende te [woonplaats] (hierna: appellant),
tegen de uitspraak van de rechtbank Arnhem van 11 mei 2010, 09/3054 (hierna: aangevallen uitspraak),
in het geding tussen:
appellant
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv).
Datum uitspraak: 29 juli 2011
I. PROCESVERLOOP
Namens appellant heeft mr. M.J.G. Voets, advocaat te Arnhem, hoger beroep ingesteld.
Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 17 juni 2011. Namens appellant is verschenen mr. Voets. Het Uwv was vertegenwoordigd door L.H.J. Ambrosius.
II. OVERWEGINGEN
1.1. Appellant ontving sinds maart 2001 een uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 45 tot 55%. Op 28 november 2008 heeft hij het Uwv verzocht om verhoging van de uitkering in verband met toegenomen klachten. In het bijzonder gaat het hierbij om hartklachten sinds 16 juli 2006, waarvoor hij op 16 juli 2006 is opgenomen in het ziekenhuis en waarbij direct een dotterbehandeling met plaatsing van een stent heeft plaatsgevonden.
1.2. Bij besluit van 13 november 2008 heeft het Uwv onder toepassing van artikel 38 van Pro de WAO de uitkering van appellant over de periode van 13 augustus 2006 (einde wachttijd) tot 1 november 2006 herzien naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80% of meer, en vervolgens met ingang van 1 november 2006 opnieuw vastgesteld naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 45 tot 55%. Bij besluit van 17 juni 2009 heeft het Uwv het tegen het besluit van 13 november 2008 gemaakte bezwaar gegrond verklaard en over de periode van 13 augustus 2008 tot 14 januari 2009 de uitkering van appellant herzien naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80% of meer en vervolgens per 14 januari 2009 de uitkering vastgesteld naar de arbeidsongeschiktheidsklasse van 45 tot 55%.
1.3. Appellant heeft tegen het besluit van 17 juni 2009, hierna: het bestreden besluit, beroep ingesteld bij de rechtbank en aangevoerd dat zijn beperkingen in verband met hartklachten, whiplash, maag-/darmklachten en gehoorklachten zijn onderschat en voorts dat de voorgehouden functies niet geschikt voor hem zijn te achten.
1.4. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep ongegrond verklaard. Hierbij heeft zij overwogen dat met de hartklachten en klachten aan de nek en rug afdoende rekening is gehouden, dat er geen medische onderbouwing is voor beperkingen in verband met de maag-/darmklachten en dat de gehoorproblemen van appellant ingevolge de bepalingen van de WAO niet verzekerd zijn. Voorts heeft de rechtbank overwogen dat de (bezwaar)arbeidsdeskundige voldoende heeft gemotiveerd waarom de belasting in de voorgehouden functies de belastbaarheid van appellant niet overschrijdt.
2.1. In hoger beroep heeft appellant de in eerste aanleg aangevoerde gronden herhaald. Met name heeft hij erop gewezen dat een urenbeperking aangewezen is, gelet op zijn energetische beperkingen. Voorts heeft hij benadrukt dat de functie van dagchauffeur apotheek (SBC-code 282102) niet geschikt voor hem is gelet op de in deze functie voorkomende deadlines/produktiepieken, voortdurende verkeersdeelname, belasting ten aanzien van tillen/dragen en het solitaire karakter van de functie, waarbij niet kan worden teruggevallen op een collega.
3.1. De Raad is met de rechtbank van oordeel dat er geen aanleiding is tot twijfel aan het standpunt van de (bezwaar-)verzekeringsarts ten aanzien van de beperkingen van appellant op de datum in geding, 14 januari 2009, zoals neergelegd in de Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 30 september 2008. De (bezwaar)verzekeringsarts heeft beperkingen aangenomen in verband met de hartklachten en klachten aan nek en rug. Uit de voorhanden informatie van onder meer de behandelend cardioloog en huisarts valt niet op maken dat met deze beperkingen de belastbaarheid van appellant is overschat. Ten aanzien van de maag-/darmklachten is de Raad met de rechtbank van oordeel dat een medische onderbouwing voor het aannemen van beperkingen terzake ontbreekt, gelet op de informatie van de maag-/darm-/leverarts van 28 februari 2007. Nu de eerder vastgestelde coeliakie in remissie is, resteert een prikkelbaar darmsyndroom zonder medische grondslag voor het aannemen van beperkingen. Ten aanzien van de gehoorklachten van appellant volgt de Raad, gegeven het bepaalde in artikel 38 van Pro de WAO, de rechtbank niet in haar overweging dat deze klachten niet onder de verzekering van appellant ingevolge de WAO vallen. Ter zitting van de Raad heeft de gemachtigde van appellant toegelicht dat het hierbij gaat om klachten in verband met tinnitus. Appellant heeft last van een voortdurende pieptoon, waardoor hij concentratieproblemen heeft en slecht slaapt. De Raad ziet geen aanleiding tot twijfel aan het standpunt van de bezwaarverzekeringsarts, nu het blijkens de informatie van de keel-/neus-/oorarts van 12 mei 2008 gaat om tinnitusklachten waarbij bij onderzoek in mei 2008 een kleine lawaaidip is geconstateerd zonder indicatie voor een gehoorapparaat en waarbij het beleid expectatief is. Op grond van die informatie kan niet worden geconcludeerd tot relevante arbeidsbeperkingen als gevolg van gehoorklachten op de datum in geding. Gelet op de voorgaande overwegingen ziet de Raad geen aanleiding om een onafhankelijk medisch deskundige in te schakelen.
3.2. Ten aanzien van de geschiktheid van de voorgehouden functies is de Raad met de rechtbank van oordeel dat de (bezwaar)arbeidsdeskundige afdoende heeft gemotiveerd dat appellant in staat moet worden geacht deze functies uit te oefenen. Ten aanzien van de functie van besteller post/paketten is de Raad van oordeel dat genoegzaam is uiteengezet door de (bezwaar)arbeidsdeskundige dat op de aspecten deadlines/produktiepieken geen overschrijding van de belastbaarheid van appellant aan de orde is. Ten aanzien van verkeersdeelname is appellant niet beperkt geacht volgens de FML. De Raad ziet dan ook geen aanleiding om de functie op deze grond ongeschikt te achten. Voorts acht de Raad met de rapportages van de bezwaararbeidsdeskundige van 16 juni 2009, waaruit blijkt van overleg met de bezwaarverzekeringsarts, en van 26 oktober 2010 voldoende gemotiveerd dat de belasting op de aspecten tillen en dragen in de functie van besteller post/pakketten de belastbaarheid van appellant niet overschrijdt, nu slechts incidenteel, maximaal 2 keer per week, 1 keer maximaal 10 kilogram (aan apotheekproducten) gedurende 2 uur per dag dient te worden getild/gedragen. Tenslotte wijst de Raad erop dat in de FML geen beperking voor appellant is opgenomen voor solitaire werkzaamheden waarbij niet kan worden teruggevallen op een collega. Met betrekking tot de overige voorgehouden functies van wikkelaar (SBC-code 267050) en produktie medewerker industrie (SBC-code 111180) is de Raad van oordeel dat ook deze functies geschikt zijn te achten voor appellant. In het bijzonder geldt hierbij dat de signaleringen op het onderdeel reiken afdoende zijn gemotiveerd.
4.1. Het hoger beroep slaagt derhalve niet. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
4.2. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Bevestigt de aangevallen uitspraak.
Deze uitspraak is gedaan door J.W. Schuttel in tegenwoordigheid van E. Heemsbergen als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 29 juli 2011.
(get.) J.W. Schuttel.
(get.) E. Heemsbergen.
EK