Uitspraak
E N K E L V O U D I G E K A M E R
04/2600 WAO
U I T S P R A A K
in het geding tussen:
[appellant], wonende te [woonplaats], appellant,
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, gedaagde.
I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
Namens appellant heeft mr. E.P. Schamle, advocaat te [woonplaats], hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank [woonplaats] van 31 maart 2004, nummer WAO 02/3419-RIP, waarnaar hierbij wordt verwezen.
Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
Het geding is behandeld ter zitting van de Raad op 7 februari 2002, waar appellant in persoon is verschenen, bijgestaan door mr. Schamle en waar namens gedaagde is verschenen mr. W.M.J. Evers, werkzaam bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen.
II. MOTIVERING
Bij besluit van 22 november 2002: verder: het bestreden besluit, heeft gedaagde ongegrond verklaard het bezwaar van appellant tegen een besluit van 1 juli 2002, waarbij appellant met ingang van 9 augustus 2002 een uitkering ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) is geweigerd aangezien hij na afloop van de zogeheten wachttijd door gedaagde voor minder dan 15% arbeidsongeschikt in de zin van die wet wordt aangemerkt.
De rechtbank heeft de onderhavige beoordeling zowel in medisch als in abeidskundig opzicht juist geacht en daarom het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
In hoger beroep is namens appellant aangevoerd dat hij niet, ook niet in aangepast werk werkzaam kan zijn.
In dit geding moet de Raad de vraag beantwoorden of de rechtbank terecht het bestreden besluit in stand heeft gelaten.
Wat betreft het medisch aspect komt de Raad niet tot een ander oordeel dan de rechtbank in de aangevallen uitspraak. De stelling van appellant dat hij ook op fysieke gronden niet werkzaam kan zijn in de geselecteerde functies, is niet met medische gegevens onderbouwd.
Wat betreft het rapport van de arts K.D. Georgiou volgt de Raad ook het oordeel van de rechtbank. Appellant is door gedaagde beperkt wat betreft de psychische belastbaarheid. De inhoud van het rapport van de arts Georgiou, die appellant niet zelf heeft onderzocht, wijst er niet op dat appellant op dit punt meer beperkt is dan gedaagde en de rechtbank hebben aangenomen.
Wat betreft de arbeidskundige beoordeling overweegt de Raad het volgende.
De mate van arbeidsongeschiktheid van appellant is bepaald met behulp van het zogeheten Claimbeoordelings- en Borgingssysteem (CBBS). Ten aanzien van dit systeem heeft de Raad in zijn uitspraken van 9 november 2004 (LJNummers AR4716, AR4717, AR4718, AR4719, AR4721 en AR4722) overwogen dat hem niet gebleken is van redenen om het CBBS niet in beginsel rechtens aanvaardbaar te achten maar dat er, omdat dit systeem een aantal onvolkomenheden bevat, hoge eisen dienen te worden gesteld aan de verslaglegging en motivering van de in een concreet geval aan het betreffende besluit ten grondslag gelegde uitgangspunten. In reeds lopende zaken zal het bestreden besluit vernietigd dienen te worden indien niet uiterlijk bij de beslissing op het bezwaar aan die eisen wordt voldaan. In het geval in de loop van de procedure in eerste aanleg of in hoger beroep een besluit, dat voor 1 juli 2005 is genomen, alsnog wordt voorzien van de ontbrekende toelichting, onderbouwing of motivering, kan er aanleiding zijn om de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten.
In beroep en hoger beroep heeft de bezwaararbeidsdeskundige J.W. van Zijl in rapporten van 17 november 2003 en 22 juni 2005 wat betreft onder meer het staan en het torderen in de overgebleven functies een toelichting gegeven, welke toelichting van de zijde van appellant niet is weersproken en die ook de Raad voldoende overtuigend is voorgekomen.
Het hiervoor overwogene leidt de Raad tot de conclusie dat in beroep de ontbrekende onderbouwing van het bestreden besluit alsnog is gegeven.
Gelet op ’s Raads standpunt met betrekking tot het CBBS moet zulks tot de conclusie leiden dat de aangevallen uitspraak, voor zover betrekking hebbend op het bestreden besluit, alsmede dat besluit worden vernietigd maar dat de rechtsgevolgen van dat besluit, met toepassing van artikel 8:72, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), geheel in stand kunnen worden gelaten.
De Raad acht termen aanwezig om op grond van artikel 8:75 van Pro de Awb gedaagde te veroordelen in de proceskosten van appellant in beroep en in hoger beroep.
Deze kosten worden begroot op € 644,- voor verleende rechtsbijstand in eerste aanleg en op € 644,- voor verleende rechtsbijstand in hoger beroep.
Beslist moet worden als volgt.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Vernietigt de aangevallen uitspraak;
Verklaart het beroep tegen het bestreden besluit gegrond en vernietigt dat besluit;
Bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit geheel in stand blijven;
Veroordeelt gedaagde in de proceskosten van appellant in eerste aanleg en in hoger beroep tot een bedrag groot € 1.288,-, te betalen door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen aan de griffier van de Raad;
Bepaalt dat het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen aan appellant het betaalde griffierecht van € 116,- vergoedt.
Aldus gegeven door mr. K.J.S. Spaas in tegenwoordigheid van A.H. Hagendoorn-Huls als griffier en uitgesproken in het openbaar op 21 maart 2006.
(get.) K.J.S. Spaas.
(get.) A.H. Hagendoorn-Huls.