ECLI:NL:CRVB:2004:AR6852

Centrale Raad van Beroep

Datum uitspraak
18 november 2004
Publicatiedatum
4 april 2013
Zaaknummer
02/3042 WAO
Instantie
Centrale Raad van Beroep
Type
Uitspraak
Uitkomst
Overig
Procedures
  • Hoger beroep
Rechters
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 87e WAOArt. 26 BeroepswetArt. 8:75 Algemene wet bestuursrecht
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Hoger beroep tegen vaststelling gedifferentieerde WAO-premie en terugwijzing naar rechtbank

Appellante is in hoger beroep gegaan tegen de vaststelling van de gedifferentieerde premie ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) voor het jaar 2000, vastgesteld door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv). De premie is mede gebaseerd op WAO-uitkeringen toegekend aan een veertiental (ex-)werknemers van appellante, waarvan sommige uitkeringen zijn toegekend vóór en andere na 1 januari 1998.

De rechtbank Dordrecht verklaarde het beroep ongegrond omdat appellante volgens de rechtbank niet tijdig bezwaar had gemaakt tegen de vaststelling van de premie voor 1999 en artikel 87e van de WAO het niet toestaat om beroepsgronden aan te voeren tegen besluiten tot toekenning van WAO-uitkeringen na 1 januari 1998. De Centrale Raad van Beroep oordeelt echter dat dit oordeel onjuist is en dat appellante wel degelijk beroep kan instellen tegen deze besluiten.

De Raad vernietigt daarom het vonnis van de rechtbank en wijst de zaak terug voor verdere behandeling. Tevens veroordeelt de Raad het Uwv voorwaardelijk in de proceskosten van het hoger beroep en bepaalt dat het Uwv het betaalde recht aan appellante moet vergoeden.

Uitkomst: De Centrale Raad van Beroep vernietigt het vonnis van de rechtbank en wijst de zaak terug naar de rechtbank Dordrecht.

Uitspraak

02/3042 WAO
U I T S P R A A K
in het geding tussen:
[appellante], gevestigd te [vestigingsplaats], appellante,
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, gedaagde.
I. ONTSTAAN EN LOOP VAN HET GEDING
Met ingang van 1 januari 2002 is de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen in werking getreden. Ingevolge de Invoeringswet Wet structuur uitvoerings-organisatie werk en inkomen treedt in dit geding de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) in de plaats van het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv). In deze uitspraak wordt onder gedaagde tevens verstaan het Lisv.
Op bij aanvullend en nadien nader aangevuld beroepschrift met bijlagen aangevoerde gronden is namens appellante hoger beroep ingesteld tegen de door de rechtbank Dordrecht op 26 april 2002 onder kenmerk 00/895 tussen partijen gewezen uitspraak.
Gedaagde heeft een verweerschrift ingediend.
De zaak is behandeld ter zitting van de Raad op 7 oktober 2004, waar appellante zich heeft laten vertegenwoordigen door
mr. J.P.M. van Zijl, advocaat te Tilburg, en gedaagde niet is verschenen.
II. MOTIVERING
Bij besluit van 27 januari 2000 heeft gedaagde ten laste van appellante de gedifferentieerde premie ingevolge de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) voor 2000 vastgesteld. Het daartegen gemaakte bezwaar is bij het bestreden besluit van 17 november 2000 ongegrond verklaard.
De hoogte van de gedifferentieerde premie wordt in dit geval mede bepaald door de aan een veertiental (ex-)werknemers van appellante door gedaagde toegekende WAO-uitkeringen. Aan vier van deze werknemers zijn uitkeringen toegekend met ingang van een datum na 1 januari 1998, aan de overige met ingang van een datum vóór 1 januari 1998.
Voorzover de besluiten tot toekenning van deze WAO-uitkeringen dateren van na 1 januari 1998, staat artikel 87e van de WAO er aan in de weg dat in het onderhavige geding daartegen beroepsgronden worden aangevoerd. Dit is tussen partijen ook niet in geschil.
Bij de aangevallen uitspraak is het beroep ongegrond verklaard. De rechtbank heeft overwogen dat appellante de gelegenheid om op te komen tegen het besluit tot het vaststellen van de gedifferentieerde premie voor 1999 onbenut heeft gelaten. Aangezien de van vóór 1 januari 1998 daterende besluiten tot toekenning van WAO-uitkering ook ten grondslag lagen aan de vaststelling van de gedifferentieerde premie voor 1999 en door appellante in dat kader ter discussie hadden kunnen worden gesteld, staat naar het oordeel van de rechtbank artikel 87e van de WAO er aan in de weg dat appellante in het onderhavige geding beroepsgronden tegen die besluiten aanvoert.
De tegen dit oordeel in hoger beroep gerichte grond slaagt. Hiervoor verwijst de Raad naar zijn uitspraak van 22 januari 2004, USZ 2004/97. De aangevallen uitspraak kan dan ook niet in stand blijven. Gelet op de aard van de procedure en ter voorkoming van onnodige procedures in hoger beroep ziet de Raad aanleiding om met toepassing van artikel 26, eerste lid, aanhef en onder b, van de Beroepswet de zaak terug te wijzen naar de rechtbank.
De Raad ziet tevens aanleiding gedaagde op grond van artikel 8:75 van Pro de Algemene wet bestuursrecht voorwaardelijk, voor het geval het bestreden besluit niet in rechte stand houdt, te veroordelen in de proceskosten in hoger beroep, aan de zijde van appellante wegens de haar verleende rechtsbijstand. Deze kosten worden begroot op € 644,--.
III. BESLISSING
De Centrale Raad van Beroep,
Recht doende:
Vernietigt de aangevallen uitspraak;
Wijst de zaak terug naar de rechtbank Dordrecht;
Veroordeelt gedaagde voorwaardelijk in de proceskosten in hoger beroep tot € 644,--, te betalen door het Uwv aan appellante;
Bepaalt dat het Uwv aan appellante het betaalde recht ad € 218,-- vergoedt.
Gegeven door mr. drs. N.J. van Vulpen-Grootjans als voorzitter en mr. R.C. Stam en mr. drs. C.M. van Wechem als leden, in tegenwoordigheid van M. Renden als griffier, en uitgesproken in het openbaar op 18 november 2004.
(get.) N.J. van Vulpen-Grootjans.
(get.) M. Renden.