ECLI:NL:CBB:2020:477

• Datum uitspraak: 21 juli 2020
• Publicatiedatum: 20 juli 2020
• Zaaknummer: 19/1431
• Instantie: College van Beroep voor het bedrijfsleven
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Verzet
• Rechters: T.G.M. Simons
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 1 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Verzet tegen niet-ontvankelijkverklaring bezwaar wegens termijnoverschrijding ongegrond verklaard

Appellante had bezwaar gemaakt tegen een besluit van de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, maar dit bezwaar werd niet-ontvankelijk verklaard vanwege termijnoverschrijding. Het College verklaarde het beroep ongegrond. Appellante stelde in verzet dat de termijnoverschrijding het gevolg was van een administratieve fout en dat zij niet in verzuim was omdat het bezwaarschrift tijdig via fax was verzonden, maar door technische problemen later per post werd verstuurd.

Tijdens de zitting werd toegelicht dat essentiële informatie pas vlak voor het verstrijken van de termijn beschikbaar kwam, wat de vertraging verklaart. Het College oordeelde dat appellante de bewijslast draagt voor tijdige terpostbezorging en dat zij hierin niet is geslaagd. De enkele stelling van de gemachtigde volstaat niet als bewijs.

Het College concludeerde dat het bezwaar terecht niet-ontvankelijk is verklaard en wees het verzet af. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd. De uitspraak werd gedaan door mr. T.G.M. Simons op 21 juli 2020.

Uitkomst: Het verzet tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar is ongegrond verklaard wegens niet tijdige indiening en onvoldoende bewijs van terpostbezorging.

Uitspraak

uitspraak

COLLEGE VAN BEROEP VOOR HET BEDRIJFSLEVEN

zaaknummer: 19/1431

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 juli 2020 op het verzet van

[naam] , te [plaats] , appellante,

(gemachtigde: J.A. Brok)

Procesverloop

Appellante heeft beroep ingesteld tegen het besluit van de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (minister) van 31 juli 2019. Bij dat besluit heeft de minister het bezwaar van appellante tegen het besluit van 12 april 2019 niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 21 januari 2020 heeft het College het beroep met toepassing van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht ongegrond verklaard.

Appellante heeft tegen de uitspraak van 21 januari 2020 verzet gedaan.

Het verzet is behandeld ter zitting van 8 juli 2020. Appellante heeft zich laten vertegenwoordigen door haar gemachtigde. De minister heeft zich niet laten vertegenwoordigen.

Overwegingen

1. Het College heeft het beroep ongegrond verklaard omdat de minister zich in het besluit van 31 juli 2019 terecht op het standpunt heeft gesteld dat niet is gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat appellante met de niet tijdige indiening van het bezwaarschrift in verzuim is geweest.

2. In verzet is aangevoerd dat in het (aanvullend) beroepschrift duidelijk is aangegeven waardoor de termijnoverschrijding is gekomen. Bovendien is sprake van een kleine administratieve fout met grote gevolgen. De kippen zijn in de verkeerde categorie opgenomen. Daardoor is de heffing in het besluit van 12 april 2019 ruim € 2.600,- te hoog. De huidige wetgeving houdt onvoldoende rekening met zo’n omstandigheid. Redelijkheid en billijkheid ontbreekt. Ter zitting heeft de gemachtigde toegelicht dat hij nog informatie van appellante nodig had om een goed onderbouwd bezwaarschrift te kunnen opstellen. Door omstandigheden heeft appellante die informatie pas helemaal tegen het einde van de bezwaartermijn aan hem kunnen geven.

3. Het verzet is ongegrond. Niet in geschil is dat het bezwaarschrift niet tijdig is ingediend. De laatste dag waarop tijdig bezwaar kon worden gemaakt was 24 mei 2019. De minister heeft het bezwaarschrift op 28 mei 2019 ontvangen. De envelop waarin het is verzonden draagt het poststempel 27 mei 2019. De gemachtigde heeft gesteld dat hij het bezwaarschrift op 24 mei 2019 via de fax wilde verzenden. Omdat de fax weigerde, heeft hij vervolgens het bezwaarschrift in de brievenbus gedeponeerd. De brievenbus was toen echter al gelicht. Volgens vaste rechtspraak (ook) van het College rust op appellante de bewijslast van de datum van terpostbezorging. In dat bewijs is appellante niet geslaagd. De enkele stelling van de gemachtigde is daarvoor niet toereikend. Wat in verzet verder is aangevoerd leidt niet tot het oordeel dat appellante niet in verzuim is geweest. Het bezwaar is daarom terecht niet-ontvankelijk verklaard.

4. Voor een veroordeling in de proceskosten van het verzet is geen aanleiding.

Beslissing

Het College verklaart het verzet ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. T.G.M. Simons, in aanwezigheid van mr. T. Kuiper, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 21 juli 2020.

w.g. T.G.M. Simons w.g. T. Kuiper